سلام داد و نشان داد جای سلسله را

سلام کرد و نشان داد جای سلسله را
چه بی مقدمه آغاز می‌کند گله را

نه از سنان و نه از شمر گفت، نه خولی
بهانه کرد فقط طعنه‌های حرمله را

نگاش چون که به رگ‌های نامرتب خورد
نکرد شکوه و پوشاند زخم آبله را

کشید زجر هم از دست زجر هم پایش
شبی که گم شد و گم کرده بود قافله را

سبب چه بود که هنگامه‌ی ورود به شام
نمی‌شنید صدای بلند هلهله را

********

گمانم جرم دارد هر که شکل فاطمه باشد
که با یک ضربت سیلی شده از من پذیرایی