نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
آسمان است و خسوف قمرش معلوم است
[ ابوالفضل بختیاری ]- 6.3K
- 6
- 0
آسمان است و خسوف قمرش معلوم است غربت بی حد او، از سفرش معلوم است موی آشفته و اوضاع به هم ریختهاش با عبایی که کشیده به سرش، معلوم است دو قدم راه نرفته، چقدر میافتد ناتوان بودنش از زخم پرش، معلوم است به زمین خوردن او، ارثیهی مادری است درد پیچیده به پهلو، اثرش معلوم است از ما گذشت، وقتی شکسته گوشواره از ما گذشت، خدا سر کسی نیاره وقتی میرفت، قدش رشیده بود وقتی اومد، ولی خمیده بود چادرشم رو خاک کشیده بود آه زخمیه دستای نامردی تو مُردم تا، به خونه برگردی تو وسط حجرهی در بسته، به خود میپیچد اثر زهر، به روی جگرش معلوم است لب او سرخ شد اما، به خدا چوب نخورد مجلس شام ز چشمان ترش معلوم است روی خاک است ولی زیر سم اسب نرفت روضهی عصر دهم در نظرش معلوم است نعلها بود که محکم روی پیکر میرفت یک نفر در طلب جایزه با سنگ میرفت غم بی کسیها غم زینبه تو افتادی از زین، بلند مرتبه همون سینهای که نبی بوسه زد حالا زیر پای، سم مرکبه لگدمال شدی پیش چشم رباب میریختند جلوی چشای تو آب ما از روضهی نعل فقط میشنویم بزار سنگ زیر نعل، میشه آسیاب این سینه گهوارهی نابه آرامش طفل ربابه جای بچه وقتی بشه نرم، میخوابه ته ماندههای جسم تو، چسبید زیر نعل تا شهر کوفه، جسم تو را ده سوار برد دلم به عشق تو زنده است، ابیعبدالله نداره کوی تو بنبست، ابیعبدالله نمیکشم من ازت دست، ابیعبدالله کفن که دست مرا بست، ابیعبدالله ای خوش آوازه، دست تو بازه و دست باز تو یعنی بیا در آغوشم حسین حسین حرم میپیچه دم گوشم تا میاد این دلم بشه گمراه رو به قبله سه دفعه صلی الله بین ما دوری غلطه والله قبرهُ فی قلوب من والا... به این شبای مقدس، ابیعبدالله نسپری ما رو به هر کس، ابیعبدالله دستمو ول نکنی پس، ابیعبدالله میگم که شکر خدا هست، ابی عبدالله دلمو دل کن، باش و منزل کن غلام درگهم و چای روضه مینوشم و با کسی که نخواهد تو را نمیجوشم با همین یا حسین میشم همراه رو به قبله سه دفعه صلی الله وقت ما تنگ و عمر ما کوتاه قبرهُ فی قلوب من والا اباعبدالله... ما نوکر، اربابه حسین محبوبه احبابه حسین شک داری بیا تجربه کن کلٌ خیر فی باب حسین خیر دنیا و قیامت جمعِ توی درگاه اباعبدالله خیر نوکری برا این آقا مرد این راهی اگه بسم الله با دعای حسین و تحت لوای حسین میرسم یه روز منم به کربلای حسین روشنه دلم یه روز تو هیئتش میمیرم عاقبت به خیر میشم تو روضههای حسین یا اباعبدالله... بی معناست زندگی توی این دنیا بی کرب و بلا شک داری برو یه بار ببین کلٌ خیر فی کرب و بلا خیر دنیا و قیامت یعنی یه شب جمعه زیارت باشی دل بدی به پرچم رو گنبد بی خیال غم دنیا شی به مقام حسین و به احترام حسین همه جا جار میزنم منم غلام حسین روشنه دلم دم شهادتین میرسه عاقبت به خیر میشم با ذکر نام حسین یا اباعبدالله...