هم پریشان حسینیم، هم پریشان حسن

(هم پریشان حسینیم، هم پریشان حسن
ای به‌قربان حسین و ای به‌قربان حسن)3

روز اوّل، مادرم چشمان من را نذر کرد
این‌یکی آن حسین و آن‌یکی آن حسن

هرشبی که فاطمه بر روضه‌هامان می‌رسد
هست گریان حسین و هست گریان حسن

ما نه تنها این دو شب، کلّ محرّم می‌شویم
(شب‌به‌شب تکیه‌به‌تکیه باز مهمان حسن)2

زیر ایوان نجف دیدم روزی می‌رسد
(یاحسن جان می‌نویسیم زیر ایوان حسن)2

‎(روضه‌های ما همه لطف امام مجتبی‌ست)2
(شکر هرشب می‌روم در زیر باران حسن)2

قاسمش وقتی به میدان زد؛ حسین آهسته گفت:
می‌رود جان حسین و می‌رود جان حسن

نعره شد: إن تَنکرونی فنا ابن المجتبی
(تیغ را چرخاند و گفت: این است طوفان حسن)2

شد حسن، یک ضربه زد ازرق همان‌جا شد دوتا‎
نعره زد عبّاس؛ ای جانم به قربان حسن