یا حضرتِ زهرا، صدیقهیِ کبریٰ ... زخمیِ کوچهیِ یهود شده گردنِ تو چرا کبود شده؟! عزیزدلم، خاک و خاکستر است بر مویت جای انگشتر است ... دخترم، پای تا سر پر از ورم شدهای مثلِ بازویِ مادرم شدهای دخترم، بیکفن بر زمین رهات کنن خارجیزاده صدات کنن آن شب که دفن کرد یتیمِ سهساله را با گریه خاک ریخت بر اندامِ لاغرش گردون به یادِ فاطمه افتاد چون که دید زینب نماز خواند و خاکیست معجرش