دوباره مرغ روحم

برخورد به غرورم و از غصّه مردم
وقتی که عمّه وارد بزم شراب شد

دوباره مرغِ روحم هوای کربلا کرد
دلِ شکسته‌ام را اسیر و مبتلا کرد

به لب رسیده جانم  ز سر گذشته اشکم
که هرچه کرده با من، فراغ کربلا کرد

(حسین حسین حسین جان)۴

دست و پا گم کرده‌ای دیدم دلم آمد به یاد 
از خرابه می‌گذشتم منزلم آمد