
شده دم به دم این نگرانی ام که مدینه ندیده بمیرم به هوای آن همه آرزو، نشود که بهانه نگیرم مدینه! ای روضهی ناتمام من به شوکت و به غربتت سلام من ای مدینه! ای شهر روضه و گریهی بیصدا ای مدینه! ای سرزمین غریب رسول خدا به خدا که تحمل غربتت، برده طاقت عالم و آدم ای حکایت غربت فاطمه، روضهخوان تو بوده محرم کاش میشد و کبوتر بقیع بودم تمام عمر نوحهگر بقیع بودم ای مدینه! ای شهر روضه و گریهی بیصدا ای مدینه! ای سرزمین غریب رسول خدا بنشیند اگر دل خون من، به مقابل گنبد خضرا به تسلی داغ پیمبرم، جان فدا کنم از غم زهرا سلام من به چهار امام بی حرم سلام من به مادر شهیدهام وای مادرم...وای