
کلیم اله کلام آمد خلیل اله مرام آمد سخن کوتاه کن باب الکرم باب الکرام آمد فروغ منجلی آمد جمال حق جلی آمد ولایت را ولی آمد علی آمد علی آمد علی آن کس که حق جل علی باشد ثنا خوانش علی در کهکشان دین و دانش آفتاب آمد علی روح نماز و معنی فصل الختاب آمد علی مصداق قل من عنده علم الکتاب آمد علی از غیر حق خالی علی افلاک را والی علی لولاک را تالی، علی اعلیٰ علی عالی علی سیمرغ عشق است و بجو در قاف قرآنش عجبتر آیتی از آیت کهفالرقیم است او به خلوتگاه سبحان الّذی اسرا مقیم است او خداجویان عالم را صراط المستقیم است او که یک روح و دو تن دارد دو غنچه در چمن دارد دو شمع انجمن دارد حسین و هم حسن دارد فدای هر دو نور دیدهاش جانها به قربانش ******** پیمبر باز کن آغوش جانت در برت آمد وصی و جانشین و یار و میر لشکرت آمد تجلی حق از مرآت ذات داورت آمد لوای فتح بر بام فلک زن حیدرت آمد علی فرمانده پیروز بدر و خیبرت آمد امیرالمومنین ساقی حوض کوثرت آمد برادر ابن عم داماد یار توست این مولود نه یک کودک همه دار و ندار توست این مولود ******* این شنیدید که در بند قماتی بستش هرچه بربست ولی طفل نمودی رستش مادر آزرده و دلخسته چرا بگسستش طفل آمد به سخن زین غم عظمی رستش کای مه این ماه به این کار تو عالم خندد من یداللهم و کس دست خدا میبندم ******** آنجا حسین بار بشر را بلند کرد تیر سه شعبه آه پدر را بلند کرد برگشته بود سر به عقب بسکه تشنه بود از درد تیر حرمله سر را بلند کرد اله من احد من خدای دادارم گواه باش که من از سقیفه بیزارم گواه باش خدایا غدیر جان من است من از تبار غدیرم غدیر از آن من است علی امام من است و منم غلام علی هزار جان گرامی فدای نام علی