خدا هست و نه مانندی نه مثلی نه قرین دارد

خدا هست و نه مانندی نه مثلی نه قرین دارد
ازل را تا ابد را نقطه‌چین در نقطه‌چین دارد

میان قبضه‌ی خود اولین تا آخرین دارد
هزاران آسمان در آسمان دور از زمین دارد

خدا هم بی‌نهایت بیش از آن هم، بیش از این دارد
ولی تنها در عالم یک امیرالمومنین دارد

همیشه جامع الاضداد جمع نار و نور است او
که نزدیک از رگ گردن و از اندیشه دور است او

شگفت است و شگرف است و شکوهی پُر غرور است او
که هست او؟ کس نمی‌داند زِ بس صَعبُ‌العُبور است او

خدایی خلقت مولا، خدایا آفرین دارد
که عالم یک خدا و یک امیرالمومنین دارد

نه مدحی گفته‌اند از او، نه شعری شاعران حتّی
که مدح مرتضی آری، نیاید در بیان حتّی

اگر از شعر پُر گردد همه هفت آسمان حتّی
نباشد قَدرِ گَردی محضر آن بی‌کران حتّی

نجف اینجاست، پس قلب جهان‌ها را زمین دارد
که این منظومه، تنها یک امیرالمومنین دارد

علی ای شیر شیر افکن، علی ای سیل بنیان کن
علی ای رود بی‌پایان، علی ای سَدِّ روئین‌تن

علی یعنی رجزهای سلحشوران مرد افکن
علی یعنی نمی‌دانم قلم لال و زبان اَلکَن

کسی آن آستان بوسد که جان در آستین دارد
بهشت ارزانی آن‌که امیر المومنین دارد

قسم بر تیغ مرحب کُش، به رزمش مرحبا گفتند
همین که عَبدِوَد افتاد یکسر لافَتی گفتند

ملائک وقت میدانش، زِ تفریح خدا گفتند
رها کردند عرش و گِرد او یا مرتضی گفتند

رسول الله می‌بیند دلیری اینچنین دارد
چه غم از آن‌همه لشگر، امیر المومنین دارد

میان رزم می‌بینی که تنها مرتضی می‌ماند
چنان یک دشت رَم می‌کرد، تنها رَد پا می‌ماند

علی آنگونه رَد می‌شد که از هر کس دو تا می‌ماند
علی آنگونه رَد می‌شد که عزرائیل جا می‌ماند

خدا در عرش تصویر علی را روی زین دارد
پیمبر بوسه بَر تیغ امیر المومنین دارد

به روی منبری رفت از بزرگ و پست بالاتر
نشان می‌داد با دستش کسی که هست بالاتر
از این دستی که رو کردم نباشد دست بالاتر

محمد گفت بعد از من جهان حَبلُ المتین دارد
خدا را شکر این امت امیر المومنین دارد

زمین را گوئیا در دست‌های آسمان می‌داد
خود او اَشهَدُ اَنَّ علی را در اذان می‌داد

ید الله است این دستی که پیغمبر تکان می‌داد
علی را هی نشان می‌داد، علی را هی نشان می‌داد

خدا بر فاطمه تبریک از عرش برین دارد
خوشا بَر خانه‌ی زهرا، امیر المومنین دارد

خدا آیه به آیه با همین قرآن علی گوید
نجف عمری‌ست جبرائیل در ایوان علی گوید

نفس پشت نفس تا هست زهرا، جان علی گوید
خراسان در خراسان هر تپش ایران علی گوید

چنین نعمت هزاران بار سجده با جبین دارد
خدا را شکر خاک ما امیرالمومنین دارد

اگر چه ما نبودیم ای غدیر، آنجا علی گفتیم
قسم بر مرتضی پیش محمّد یاعلی گفتیم

علی گفتیم و می‌گوئیم و با دنیا علی گفتیم
که با مولا علی گفتیم و با زهرا علی گفتیم

کسی با او بُوَد که درد مردم، درد دین دارد
همیشه پیر ما حرز امیرالمومنین دارد