ای دو جهان، طور تجلاّی تو

ای دو جهان، طور تجلاّی تو
گنج خداوند، تولاّی تو
أرض و سماء، خاک کف پای تو
روی خدا، روی دل‌آرای تو

روح دو پهلوی نبی، همسرت
بیت خدا، زادگه مادرت

وجه خدا! جان پیمبر، تویی
فاتح میدان پیمبر، تویی
باغ و گلستان پیمبر، تویی
تمام قرآن پیمبر، تویی

فوق همه خلق و همانند خلق
عبد خداوند و خداوند خلق

روح مسیحا ز دم کیست؟! تو
وجود، زیر علم کیست؟! تو
قلب محمّد، حرم کیست؟! تو
بر سر دوشش قدم کیست؟! تو

قوام اسلام تویی؛ یاعلی
تمام اسلام تویی؛ یاعلی

تیغ تو بشکست چو در کارزار
داد خداوند تو را ذوالفقار
بین زمین و آسمان آشکار
گفت امین وحی پروردگار

سلام حق باد به مولا علی
نیست جوان‌مردی الّا علی

شیرخدا؛ شیرپیمبر، علی‌ست
بازو و شمشیر پیمبر، علی‌ست
دین جهان‌گیر پیمبر، علی‌ست
تمام تفسیر پیمبر، علی‌ست

آی همه فراریان اُحُد!
اُحُد به شمشیر علی، فتح شد

کیست علی؟! به خلق عالم، امیر
کیست علی؟! ولیّ حیّ قدیر
کیست علی؟! امام پیش از غدیر
کیست علی؟! رفیق پیر فقیر

علی که لحم و دم پیغمبر است
فاتح بَدر و اُحد و خیبر است

تو از سخن فراتری؛ یاعلی
تو فوق وهم و باوری؛ یاعلی
تو هستی پیمبری؛ یاعلی
تو حیدری؛ تو حیدری؛ یاعلی

تو گوهر ناب یم خلقتی
تو ناشناس عالم خلقتی

حجّت ما بر همگان تمام است
غصب خلافت علی، حرام است
علی فقط صاحب این مقام است
علی علی علی علی امام است

قسم به قرآن به پیمبر به آل
شهادتین از تو گرفته کمال
بهشت دور تو زند بال‌بال
درک من و شأن تو، امری محال

ستاره محو اشک شب‌های تو
بوسه‌زده دعا به لب‌های تو

روز ازل، محفل ما بود و تو
حاصل ناقابل ما بود و تو
لحظه‌ی خلقت، گل ما بود و تو
پیش‌تر از ما، دل ما بود و تو

حال اگر مغز و یا پوستیم
هرچه که هستیم، علی دوستیم

من که به حدّ صفر هم نیستم
تو دادی از لطف و کرم، بیستم
حال که با دوستی‌ات زیستم
به روی من نیاوری کیستم

مانده و از بار گنه خسته‌ام
بیدلم امّا به تو دل‌بسته‌ام

عنایتی کن که گدایت شوم
غباری از خاک سرایت شوم
کبوتر نغمه‌سرایت شوم
میثم افتاده ز پایت شوم

با همه گفتم، تو امام منی
مباد دست ردّ به قلبم زنی