بند نعلین علی

بند نعلین علی دُر وگوهر
به دل شیعه ی خود کرده نظر
مشعلِ نور رخش؛ شمس و قمر

ها علیُّ بشرُ کیف بشر!
ربهُ فیها تجلی و ظهر

فلک فی فلک فیه نجوم 
صدف فی صدف فیه درر!

مانده عالم؛ همه در حیرت تو 
که بشر می شود این گونه مگر!