
چه عالمیست عالم باب الحوائجی با توست نور اعظم باب الحوائجی مهر تو هست حلقهی وصل خدا و خلق داری به دست خاتم باب الحوائجی در عرش و فرش واسطهی فیض و رحمتی بر دوش توست پرچم باب الحوائجی درآستانهی تو کسی نا امید نیست آقا برای ما همه باب الحوائجی صحن و سرات غرق گل یاس میشود وقتی که میهمان تو عباس میشود یا باب الحوائج یا موسیبن جعفر در ساحل سخاوت دریای کاظمین مائیم و خاک پای مسیحای کاظمین با دست های خالی از اینجا نمیرویم ما سائلیم سائل آقای کاظمین رشک بهشتیان شده حال کسی که هست گوشه نشین جنّت الاعلای کاظمین نور الهی از همه جا موج میزند توحیدی است بس که سراپای کاظمین داریم در جوار حرم حق آب و گل خاتون شهر ما شده زهرای کاظمین ما ریزهخوار صحن و سرای کریمهایم این افتخار ماست گدای کریمهایم یا باب الحوائج یا موسیبن جعفر در سایه سار کوکب موسیبن جعفریم ما شیعیان مکتب موسیبن جعفریم فیضش به گوشه گوشهی ایران رسیده است یعنی گدای هرشب موسیبن جعفر است هستی ماست نوکری اهل بیت او ما خانهزاد زینب موسیبن جعفریم حتی قفس براش مجال پریدن است مدیون ذکر یارب موسیبن جعفریم با مهر و رافتش دل ما را خریده است ما بندهی مکاتب موسیبن جعفریم صد بار خواندهای و دوباره بخوان کم است دنیا اگر تمام شود روضهخوان کم است بغضی زسینهام فوران میزند ولی تشبیه این دوچشم به آتشفشان کم است دیدار ما قیامتیان جنّت الحسین دنیا برای سینه زنی جای ما کم است