بردرگهت آمدم دوباره باجرم وخطا

بر درگهت آمدم دوباره
با جرم و خطای بی شماره
گویم به دو چشم پر ستاره

بر درد دلم تویی مخاطب
ما را به علی ببخش یا رب

ما را سر سفره راه دادی
از لطف به ما پناه دادی
یک عالمه اشک و آه دادی

مهمان توییم در دل شب
ما را به علی ببخش یا رب

گفتی که بیا به میهمانی
از فیض کریم جا نمانی
با این همه لطف و مهربانی

این بنده‌ی تو نشد مودب
ما را به علی ببخش یا رب

گفتی که بیا و بخشش از من
از تو گره و گشایش از من
دلخسته بیا نوازش از من

این نفس ولی نشد مهذب
ما را به علی ببخش یا رب

دانی چه شد و چه‌کار کردم
از درگه تو فرار کردم
من لغزش بی‌شمار کردم

پیمانه‌ی جرم شد لبالب
ما را به علی ببخش یا رب

لطفت که مرا گرفت تحویل
کردی تو به عفو بس که تعجیل
عصیان به ثواب گشت تبدیل

از شرم چرا نکرده‌ام تب
ما را به علی ببخش یا رب

از درگه تو شرف گرفتم
دامان تو را به کف گرفتم
اذنِ سفرِ نجف گرفتم

حالا که علی، علی است بر لب
ما را به علی ببخش یا رب

صد شکر که آبرو نبردی
ما را به حسین خود سپردی

سوگند به داغِ شاه عطشان
بر آن سرِ روی نی نمایان
بر اشک مخدراتِ گریان

سوگند به اضطرار زینب
ما را به علی ببخش یا رب