از این جا با تمام فرقه ها روی سخن دارم

از این‌جا با تمام فرقه‌ها روی سخن دارم
کجا دارند مثل این امامی را که من دارم

چه موسایی که می‌باشد کلیمُ الله حیرانش
چه مولایی که می‌گردد ذبیحُ الله قربانش

چه می‌فهمم که وجهُ الله می‌خوانند رویش را
چه می‌دانم به وصف آن‌که کرده مدحش را یزدانش

بنازم آن امامی را که طبق قول معصومین
خدا تعریف از او کرده است، یک ثلث قرآنش

خلیلُ الله، اگر آتش بر او برداً سلاما شد
امامی را که من دارم، بُوَد زندان گلستانش

بنازم زائر صحن‌وسرایش را که در رُتبه
خدا با زائر کرب‌وبلا کرده است یکسانش

تمام خاندان و دودمان و دوستان من
فدای خاک پای زوّار رضا جانش

تو اصل کاظمینَ‌ الغَیظ‌ و عافینَ‌ عَنِ‌ النّاسی
توصدها‌ مرتبه‌ باب‌َالحوائج‌تر از عبّاسی
* * * *
ای خانه‌ات آباد، یا موسَی ابن جعفر
کارم به تو افتاد، یا موسَی ابن جعفر 

از دست دل فریاد، یا موسَی ابن جعفر 
داد آبرو بر باد، یا موسَی ابن جعفر

اهل گناهیم و نکردیم اعترافی 
بیدار کن ما را شبیه بُشرِ حافی
* * * *

دلم جلد است، بین این در و آن در نمی‌چرخد 
زبانم جز به مدح آل پیغمبر نمی‌چرخد
 
اگر یک لحظه از من چشم برداری، چه خواهد شد؟ 
نه، خون بی‌اذن تو در بین این پیکر نمی‌چرخد 

شما از چهارده‌تا کعبه‌ی سیّار دنیایی
که تا هستی، کسی دور کسی دیگر نمی‌چرخد

تو هستی برکت این سفره‌های رزق و روزی‌‌ها
مگر نه زندگی این همه نوکر نمی‌چرخد 

به لطف بودن اولاد موسی حالمان خوب است
بدون مشهد و قم چرخ این کشور نمی‌چرخد 
* * * *
رزق در بینُ‌ الطلوعِین است، بین طوس و قم
رزق از دو سفره‌ی موسَی ابن جعفر می‌رسد

ای که دستت می‌رسد کاری کنی، کاری بکن
عمر دارد می‌رود، اجل دارد سر می‌رسد

من فقط یک نوکرم، کار خودم را می‌کنم
او خودش هر وقت لازم شد، به نوکر می‌رسد
* * * *
زیر دِین چهارده معصوم‌ام، امّا گردنم
زیر دِین حضرت موسَی ابن جعفر بیشتر

گردنم در زیر دِین آن امامی است که
داده در ایران ما طوبیِ او بر بیشتر