
محرّم شد محرّم تا ابد، مادام با زینب پس از کربوبلا، اسلام شد اسلام با زینب حسین است او که خواب دشمنان را میکند کابوس علی آمد میان کاخهای شام با زینب همینکه اُسکُتو فرمود، دنیا از تپش افتاد جهان سر تا به پا شد گوش، آنهنگام با زینب همینکه اُسکُتو فرمود، فهمیدند هیبت را سپاه کفر، خشکش زد زمین شد رام با زینب از عالم امر خود برداشت ورنه تا قیامت هم خلایق لال میماندند در هرگام با زینب چه کرده در میان مجلس منحوس شامیها که میدادند هر لحظه به خود دشنام با زینب فقط او جامع الاضداد مانند علی باشد زنی دیگر نیامد تا شود همنام با زینب مقام چادرش از پردههای کعبه بالاتر که دارد زائرش احرام در احرام با زینب عظیم و سهمگین، پرجذبه اقیانوس آرام است که در طوفان غمها شد حرم آرام با زینب شده کربوبلا، کرب البکا وقتی حسین افتاد شده دارالبکا، هم کوفه و هم شام با زینب