نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد

تو موج آتیش، تو موج دوده اون که دل مادرمو شکست کی بوده بیحیا قلبِ سیاهی داره یکی نگفت نزن آخه تو راهی داره درد، پشتِ درد به جز شکستگی صدا نمیاد یه جور زدن نفس بالا نمیاد برا چی میخ در کوتاه نمیاد کوتاه نیومد گفتم باش راه بیا، راه نیومد بی چشم و رو بود اونی که با مادرم رو به رو بود ***** پشت در تا جایی یار من گرفت شعله در را بر سرِ دامن گرفت در همانجا پشت دربِ باغچه غنچهی نشکفته ام مدفن گرفت بیحیایی که ز بغضِ باغبان خنده ی گل را از این گلشن گرفت بعد ها در نامه ای که داده بود کشتنِ یارِ مرا گردن گرفت
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد