چهارده قرن بدون تو به ما سخت گذشت

چهارده قرن بدون تو به ما سخت گذشت
از زمانی که تو رفتی به گدا سخت گذشت

ما در آغوش تو بودیم زمانی اما
از زمانی که شدیم از تو جدا سخت گذشت

سر و سامان همه، بی سر و سامان شده‌ایم
طعنه خوردیم ز هر بی‌سر و پا سخت گذشت

قدر یک هفته مرا کُشت غروب جمعه
یا که نگذشت زمان بی تو وَ یا سخت گذشت

نه رفیقی، نه شفیقی، نه کسی را داری
بیشتر از همه‌ی ما به شما سخت گذشت

نفسم آه شده، ناله‌ی جانکاه شده
تو بیا … آه ، بیا .. آه ، بیا … سخت گذشت

به گناهان خودم فکر که کردم دیدم
به تو ای شاهد مظلوم چرا سخت گذشت

بیشتر به تو که خیمه زده‌ای در صحرا
یا منِ بنده‌ی تزویر و ریا سخت گذشت؟!

سخت شد امر فرج چون که میان گودال
شاه معطل شد و بر جد شما سخت گذشت

مثل هر روز بگو گریه به زینب کردی؟
تو بخوان روضه که بر عمه کجا سخت گذشت

شیعه از غصه بمیرد بخدا جا دارد
بین بازار به ناموس خدا سخت گذشت