این صدای های و هوی نوکری دلواپس است
سیدرضا نریمانیپسندیدن3
بازدید6K
این صدای های و هوی نوکری دلواپس است دست خالیام ولی حقّا تو را دارم بس است چه از این بهتر که تقدیرم گره خورده به تو اول وقت آمدن کار گدای بیکس است حال ما بیچارهها را اشک میفهمد فقط دلشکسته که بدون گریه شد، دیوانه شد بهترین جایی دارد روضهها، آغوش توست باقی دنیا فقط جایی شبیه محبس است گمشدههایم همه پیدا شدند اِلّا خودم در بیابانهای نَفسَم، نالهام یا فارِس است از طلا بودن پشیمانم مرا خاکم کنید بهترین سرمایهی سائل همین ظرف مس است سرخودم، اما سرم گرم نوازشهای توست باغبان، دنبال رشد میوههای نارس است زحمت روزیِ رعیت را کریمان میکشند گوهر دریا نصیب بوتهی خار و خَس است پشت در ماندم، بیاید یک نفر در وا کند چه کسی اینقدر مثل من، فقیر و مفلس است داغدار مادرم، باید بسوزم پشت در هر زمان خاکسترم هم دود شد آتش بَس است تا شب آخر به حیدر حرفی از پهلو نزد خانمی که صحبت عادی او با خِسخِس است موی دختر که پریشان شد، همه آشفتهاند فاطمه دِق میکند حالا که دستش بیحس است جان به قربان حسین، باید ببیند بعد از من غاصب باغ فدک، بالانشین مجلس است *** صحبت از بالانشین مجلس است و این وسط روضهام کاخ بلا شد، حال زینب را فقط *** عنان ناقه دست تو بود عاقبت این شد از این به بعد که دست عَدوست، وای من *** داد از این غم که افتاده به جانم ای داد من زمینخوردهترین مردِ جهانم ای داد من جوانم، تو جوان، پیر شدی، پیر شدم زود میافتد از این غم ضربانم، ای داد نوزده سالگیات قسمت ما حیف نشد چشم خوردیم من و تازه جوانم، ای داد من که لب دوختم اما جگرم را چه کنم؟ میشود تا دو سه خط روضه بخوانم، ای داد همهی شهر به افتادنمان خندیدند همه دیدند که پاشید توانم، ای داد چند جای بدنت تا در مسجد بشکست و نمیشد به تو خود را برسانم، ای داد همه گفتند علی بود و زنش را کشتند من جگر سوخته از از زخم زبانم، ای داد *** لطمه بر حوریهام اینجا زدند روز روشن بود زهرا را زدند *** واسه روزای قشنگمون دلم تنگ شده همه میگن در خونه علی جنگ شده بار شیشهات به چه جرمی هدف سنگ شده؟ ببخش علی رو، اگه خونهام واست امنیت نداشت ببخش علی رو، اگه دشمن پا رو چادرت گذاشت چرا رنگ و رو نداری، صورتت زرد شده خونمون پاخوره یک عدهای نامرد شده کاشکی میشد ببینیم محسنمون مرد شده *** ببخش علی رو، زدنت تو کوچه مردها فاطمه ببخش علی رو، نمیاد دست تو بالا فاطمه گریه نکن، تو گریه میکنی میمیرم گریه نکن، غمت از دنیا کرده سیرم *** درد و ناله واسه من، شب و کابوس واسه تو بیکسی غصهی من، غمِ ناموس واسه تو یه دل خون واسه من، خونِ رو دیوار واسه تو آتیش در واسه من، داغ مسمار واسه تو *** هیشکی نبود بگه این گل که پَرپَره این زن که میزنید ناموس حیدره از عمد با لگد محکم به در زدند از عمد پیش پسر زدند