شرم دارم که دهم شرح ز آشفتگی‌ام

شرم دارم که دهم شرح ز آشفتگی‌ام
که تو آشفته‌تر از بخت پریشان منی

نه ز سیلی و نه از آبله گویم بر تو
که تو مجروح‌تر از پیکر سوزان منی

بارونه نم نمه، اگه تشنه‌ای هنوز من هم تشنمه
 من به عمّه‌ هم نمی‌گم که گشنمه، بارونه نم نمه

زجر دنبال منه، از همه فراری‌ام این حال منه
 بابا آغوش گرمت مال منه، زجر دنبال منه

توی بزم شراب پیرم کردند از زندگی 
سیرم کردند از زندگی، سیرم کردند از زندگی

سنگینه مشتشون، موی من مونده لای انگشتشون
همه می‌زدند منو زجرم پشتشون، سنگینه مشتشون

می‌گم اینجا رو نه، دوست دارم بازار و این بازار و نه!
هر کاری می‌کردند، کاش این کار و نه، می‌گم این کار رو نه!

توی بزم شراب پیرم کردند از زندگی 
سیرم کردند، از زندگی سیرم کردند

نکنه روبه رومی، خودتی یا عمومی؟
نشناختمت هنوزم، خودت بگو کدومی؟

صورت نصفه نیمه،‌ حال سرت وخیمه
به همه گفتم این سر تموم زندگیمه

منو زدند، دشمنت سرم ریخت
منو زدند، صورتم به هم ریخت