عطر ریحانه و نيايش تو

عطر ریحانه و نيايش تو
شب و تصویر تازه‌ای از زن

از تو و آه تو که سرشار است
شب چگونه است؟ چشم ما روشن

بس که محبوبه‌های این عالم
به تو ای عطر ناب منسوب‌اند

نزد پیغمبر از جهان ما
زن و عطر و نماز محبوب‌اند

(آه اما تو در جهان ما
به نمازی نشسته دل بستی) ۲

و برای تو مثل دستاست
ساده‌تر چرخ می‌خورد هستی

ساده‌تر از تو اشک‌هایت بود
هرچه زخمت عمیق و کاری شد

قطره قطره به خاک افتاد و
آسمان روی خاک جاری شد

شب میان فرشتگان بودی
بال در بال روشن آن‌ها

روز اما کسی نمی‌فهمید
راز تنهایی شگفتت را

از سپید و سیاه، از دنیا
جامه‌ی سادگی‌ست تن‌پوشت

چشمه‌ی آفتاب مقصد تو
تَسمه‌ی مشک تشنه بر دوشت

و پدر رفت و جای او خالی 
چشم‌های تو انتخاب شدند

از جوار تو نور نوشیدند
پسرانت که آفتاب شدند

(زخم‌هایت نهان نمی‌مانند۲
دَم به دَم تازه می‌شوند آن‌ها) ۲

(من و گریه، مترجم زخمیم
به زبان‌های زنده‌ی دنیا) ۲

ای که دنیا به تو نمی‌آید
مرگ از جان تو چه می‌خواهد

(تا ابد هم که مرگ جان بِکَند
چیزی از بودنت نمی‌کاهد) ۲

بی‌تو شاید تمام پنجره‌ها
رو به دیوار و سنگ باز شوند

خانه‌هایش گم‌اند یا گورند
کوچه‌هایی که بی‌نماز شوند

سائلم آب و دانه می‌خواهم
رحمت مادرانه می‌خواهم

بی بی گدا نمی‌خواهی
نوکر بی‌وفا نمی‌خواهی

کاش می‌شد ز من سوال کنی
پسرم کربلا نمی‌خواهی‌؟ 

(ما که در خِیلِ دوستدارانت
در صف آخرینِ ایشانیم) ۲

هرچه گفتیم جز حکایت دوست
در همه عمر از آن پشیمانیم