حق بده گر چنین خمیده شدم

بلندمرتبه شاهی به دفن شهزاده
میان خیمه و میدان به حیرت افتاده

گلوی اصغرم آزار دیده
سه‌شعبه تیر چون مِسمار دیده
بده زینب که زخمش را ببندد
که زینب زخم‌ها بسیار دیده

علیِ اصغرم لالا لالایی
زِ گل نازک‌ترم لالا لالایی
چه‌جوری دل زِ من کندی و رفتی
نگفتی مادرم لالا لالایی

هر آنچه بود در گنجینه‌ام سوخت
در این صحرا دلِ آیینه‌ام سوخت
اگر یک قطره حتی آب خوردم
به یاد شیرخواره سینه‌ام سوخت