نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد

بَه بَه چه با صَفا شد، عمه جان زِینَب اِمشب خرابهی من، عمه جان زِینَب چون گشته مهمانت، عمه جان زِینَب (رأسِ جُدای بابا, عمه جان زِینَب)۲ یا لَیتَ لی کُنتُ لَکَ الفِدا اَبَد... (دلتَنگِ روی یارم، عمه جان زِینَب)۲ (چون امده کنارم، عمه جان زِینَب)۲ آید که جان سپارد، عمه جان زِینَب (بَهرِ وَفای بابا، عمه جان زِینَب)۲ یا لَیتَ لی کُنتَ لَکَ الفِدا اَبَد... (رُخساره لالهگون است، عمه جان زِینَب)۲ پاهای پر زخونم، عمه جان زِینَب گشته منو رهای، عمه جان زِینَب (عشق و وِلای بابا، عمه جان زِینَب)۲ دِلخون و مُبتَلایَم، عمه جان زِینَب من در پی شَفایَم، عمه جان زِینَب درمانِ زخمِ پایَم، عمه جان زِینَب باشد دعای بابا، عمه جان زِینَب یا لَیتَ لی کُنتَ لَکَ الفِدا اَبَد... در شامِ تار و کوفه، عمه جان زِینَب شد تازه داغِ کوچه، عمه جان زِینَب رخسارِ نیلی من، عمه جان زِینَب۲ هدیه برای بابا، عمه جان زِینَب۲ ای دلبر ای زَهرا، عمه جان زینب ای یادگارِ طاها، عمه جان زِینَب بِنگَر رقیهی او، عمه جان زِینَب شد مبتلای بابا، عمه جان زِینَب یا لَیتَ لی کُنتَ لَکَ الفِدا اَبَد...
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد