
گل یاس یادگاری، بیقرارِ بیقراری(۲) همچو عباس عبدالله، در بدن دستی نداری(۲) غصههامو تازه کردی، عَرق زخمها و دردی مثل بابا دم آخر، به دور خودت میگردی(۲) تو دل مضطرم، برا تو دلهره، دلهره، دلهره بعد تو، عدو سر ز تنم میبُره، میبُره، میبُره(۲) عبدالله.... تیغ بر تنات نشسته، پیکرت ز هم گسسته(۲) ضربهی نیزهی دشمن، استخونها تو شکسته(۲) به خدا غمهای عالم، همه اومدن سراغم زیر نعلها بدن تو، با تن من میشه در هم(۲) انقَدر دست و پا نزن، ای گل من، گل من، گل من داغ تو، صد شرف زده بر دل من، دل من، دل من عبدالله....