کربلا خونمه از چی دل بکنم

کربلا خونمه از چی دل بکَنم
حق دارم که بگم با تو هم وطنم

بارونِ بارون ، چشمای گریون ، این شبا گریه عادتم شده
توی رؤیاشم ، کربلا باشم ، برا یکی دو ساعتم شده

خیلی بیتابم ، نکنه خوابم ، حالا که دیگه نوبتم شده
وای کربُ‌بلا ، وای کربُ‌بلا

باز ببین اومدم با یه چشمای خیس
جزو گریه کنات اسمَمو بنویس

منم و اشکام ، همین رو میخوام ، که اینا یادگاری میمونه
ما میریم اما ، از ما تو دنیا ، یه دنیا بیقراری میمونه

با تو میدونم ، دل دیوونم ، توی پاییزم بهاری میمونه
وای کربُ‌بلا، وای کربُ‌بلا

دنیا میگذره و فکر آخرتم
با تو شک ندارم غرق مغفرتم

عشق تو پاکه ، شکر خدا که ، تو هیئتِ تو سینه زن شدم
اگه گداتم ، از نوکراتم ، از کرم امام حسن شدم

غمتو خوردم ، آخرش مُردم ، با پیرهن سیاه کفن شدم
وای کربُ‌بلا، وای کربُ‌بلا

شاعر: محمد اسداللّهی
***