وسط درد دل من، یه نوازش آرزومه

وسط درد دل من، یه نوازش آرزومه
خیلی سخته که ببینم، سر بابا روبرومه 

حتی یک لحظه نگاهت، از دلم جدا نمی شه
باورش سخته برا من، تو بری واسه همیشه

وقت پرواز تو دستات، تو برام قوت بالی
حالا تُو هق هق گریه، جای شونه تو خالی

دست و پام می لرزه بابا، نفسام همراه خونه
جای من خاک زمین و، جای تو تُو آسمونه

أبتا بابا حسین جان 
در به در تو دشت و صحرا، روی خاکا می دویدم

دنبالم دوید یه نامرد، روی خارا می کشیدم
گیسو هامو کند و بعدش، من و تازیونه می زد

آخه من کاری نکردم، من و بی بهونه می زد
به سر و صورت خاکیم، دشمنا دارن می خندن

پیر زن ها حمله کردن، همۀ موهامو کندن
صورتم کبوده بابا، روی دست و پام سیاهه

دخترت بره کنیزی، این دیگه آخر راهه
ابتا بابا حسین جان

***
اینجا دخترای شامی، به لباس من می خندن

هر کدوم با یه عروسک، جلو من بازی می کردن
وقتی که بازی می کردن، گوشواره هاشونو دیدم

یادگار داداشم کو، نمی دونی چی کشیدم
توی دست یه غریبه، من دیدم انگشترت رو

پیرهن پارتو دیدم، یادگار مادرت رو 
خستۀ راهم و فکرم، دستای گرم عمومه

داداشام کجان بابایی، بغض تلخی تو گلومه
ابتا بابا حسین جان