هزار شکر بنایِ شما به دعوتِ ماست

هزار شکر بنایِ شما به دعوتِ ماست 
شب محرم تو لحظۀ قیامتِ ماست

کسی که آمده روضه، بهشت را دیده
هر آن کجا که عزای شماست جنتِ ماست

به جفت کردن هر کفشِ روضه می‎بالیم
که نوکریِ حسینیه‎ها، ریاست ماست

لبی که اسم تو را بُرد اهل تقوا شد 
دَم حسین خودش باعثِ طهارت ماست

حساب گریه براِی تو با خودِ زهراست
و فاطمه به قیامت پی شفاعت ماست

به خاطر تو همه محترم شدیم حسین
همین دو قطرۀ اشکی که هست، عزّت ماست

هزار شکر که ساداتِ زینبی شده‎ایم 
لباس مشکیِ ما مظهر سعادت ماست

روایت است که هر روضه، شعبۀ حرم است 
بهشت کرب‎وبلا پس میان هیأت ماست

همیشه ما شب هفتم ز گریه می‎میریم 
شب مصیبت اصغر، شب شهادت ماست

***