کاش هجران کمی امان می‌داد

کاش هجران کمی امان می‌داد
یار ما را به ما نشان می‌داد

به دل ما که خون‌جگر شده‌ایم
خبری از امام‌مان می‌داد

کاش با چهره‌اش ربیع‌الانام
مژده رفتن خزان می‌داد

با دلی که شکست و بی‌بال است
کاش در کربلا مکان می‌داد

صاحب ما صلاح را می‌دید
خیرمان هر چه بود آن می‌داد

رزق درک عزای جدّش را
از ازل صاحب الزمان می‌داد

بود دلواپس خیام خودش
با چه وضعی حسین جان می‌داد

در همین حال یک نفر با پا
جسم او را تکان تکان می‌داد

کاش تا ذکر او تمام شود
لحظه‌ای فرصتش سنان می‌داد