
با خدا هستيم يعني با حسین می کُشد با عشق خود ما را حسین در مقام خود خدایی می کند مینشیند بر زمین هر جا حسین آبروی نوکرش را میخرد پیش چشمان همه تنها حسین در غم و اندوه آرامم نکرد هیچ ذکری غیر ذکرِ یا حسین میبرد بالا مرا در روضهاش بیشتر از قوس اَوْ ادنی حسین خلقت ما از دعای فاطمه است لا مُؤثر ، فِی الوجود الّا حسین کارها را با رُقیه بستهاند اهل بیت مصطفی حتی حسین نامۀ اعمالمان را تا کنید راه میآید خودش با ما حسین با لباس مشکیام دَفنم کنید روسفیدم میکند فردا حسین کربلای من گره خورده به هم می زند تا اربعین امضا حسین از مدينه آمدم تا كربلا چون حَسن آورده من را تا حسين سفرهدار سفره زهرا حسن روضهخوان روضۀ زهرا حسين ***