قیمت نداشتیم، ولی پُربها شدیم

قیمت نداشتیم، ولی پُربها شدیم 
اسم حسین آمد و از خاک پا شدیم

تنگیِ جای ما خودش اصلاً سعادت است
وقتی که زیر خیمۀ لطف تو جا شدیم

والله بر بزرگی دنیا نمی‎دهیم
این فیض را که پشتِ در تو گدا شدیم

از کیمیای فرش حرم خیر دیده‎ایم
سنگ آمدیم و موقع رفتن طلا شدیم

داروی ما همین دودمه دادن است و بس
هر وقت درد بود، در اینجا دوا شدیم

فامیل ما حسین و کس و کار ما حسین
غیر از شما ز عالم و آدم جدا شدیم

چه زن چه مرد، ما همه مدیون زینبیم
زینب نگاه کرد که ما باحیا شدیم

فرموده‎اند آب و گلِ ما، ز کربلاست
بی‎خود نبود در به ‎در کربلا شدیم

از روضه بود، راهی مسجد شدیم ما
گفتیم یا حسین، سپس با خدا شدیم

هر جا که حرفِ خواهرِ ارباب ما شده
گریانِ زخم و سیلی و این حرف‎ها شدیم

***