ساقی امشب قدح می ده

ساقیا امشب قدح مِی ده
که‌ از عشقت بی‌قرارم 

شدم از مستی، فارغ از هستی
مِی و میخواری، شده کارم

ای گل نازم بت طنازم
بی تو در سوز و گدازم 

به گل رویت خم ابرویت 
چون چشمان تو خمارم 

عشق و ایمانم، راحت جانم
زِ چه بشکستی پیمانم

شده‌ام تنها، بی تو این دنیا
دیگر آید به چه کارم

تو چه زیبایی، تو چه رعنائی
دل را آسان می‌ربائی
 
دام گیسویت، خال دلجویت
بی گنه کرده شکایت

منم آن صیدی، که گرفتارم
به کمند زلف سیاهی

بسته آن مهرو، با خم گیسو
از هر سو راه فرارم

شده‌ام مجنون، بی‌سرو سامون
چه کنم با گردش گردون

من و شیدائی، غم رسوائی
جز عشقت چاره ندارم