
تازهدامادُم، ای شاخ شمشادُم، جونِ دل مو تُو دل میدون، ای قامتت قربون، خونه دل مو آه و واویلا، داره غمت میشه مهمون دل مو سی چه این گونه زلفت پریشونه؟، ای نوجَوونُم! رُو تَنِت گرد و خاک بیابونه، دردت به جونُم تا که برگردی، مو چشم به راه تو اینجا نشینُم آخ الهی که مثل گُل لیلا داغت نبینُم ای تازهدامادُم، ای شاخ شمشادُم... ***** پیشِ چشم مو دامنکِشان رفتی، با بیقراری آی بمیرُم که از تشنگی مادر جونی نداری آخ ایشالّا که سنگُم بباره تا باز طاقت بیاری تا که افتادی مو از دلِ خیمه نالهت شنیدُم بَرنیومد از دستُم برات کاری آهی کشیدُم صورت ماهت از پیشِ چشم مو جایی نمیره آخ الهی که واسه قد رعنات مادر بمیره ای تازهدامادُم، ای شاخ شمشادُم... ***** کاش نمیدیدُم با این قد و قامت خیمه رسیدی ای بمیرُم که از رخت دومادیت خیری ندیدی پیش چشمُم رُو دست عموجونت چه قدی کشیدی تو کجا رفتی آخه مگه جونُم مادر نداری؟ کاش میمُردُم اصلاً نمیدیدُم نیزهسواری جز همین اشکُم چیزی ندارُم که به پات بریزُم آخ عموجونت پشت و پناه تو باشه عزیزُم ای تازهدامادُم، ای شاخ شمشادُم...