ای گدایان رو کنید امشب که آقا قاسم است

ای گدایان رو کنید امشب که آقا قاسم است
تا سحر  پیمانه‌ریز کاسه ی ما قاسم است

یادمان باشد اگر روزی بقیع را ساختیم
ذکر کاشی های باب المجتبی یا قاسم است

از همان روزیکه رزق نوکران تقسیم شد
کربلای سینه‌زن‌های حسن با قاسم است

این کریمان به نگاه خود گره وامی‌کنند
آنکه عمری درد ما کرده مداوا قاسم است

گوسفندی نذر او کردیم و مرده زنده شد
آنکه نامش می‌کند کار مسیحا قاسم است

روی ابرویش اگر تحت‌الهنک بسته حسین
در حرم زیباترین فرزند زهرا قاسم است

نعره زد: ان تنکرونی ریخت لشکر را بهم
وارث شیر جمل شاگرد سقا قاسم است

مرد نجمه بود و صاحب خیمه شد در کربلا
سایه‌ی روی سر مادر به هر جا قاسم است

با اشاره هر کجا می‌گفت: یا زینب ببین
آن سر عمامه بسته روی نی‌ها قاسم است

زیر سم اسب‌ها با هر نفس قد می‌کشید 
گفت با گریه حسین، این تن خدایا قاسم است

نعل‌های خاک خورده دنده‌هایش را شکست
مثل مادر این تنی که می‌خورد پا قاسم است

چونکه قاسم بود بین گرگ‌ها تقسیم شد
یوسف پاشیده از هم بین صحرا قاسم است

ای گدایان رو کنید امشب که آقا قاسم است(۴)