
مهربونِ من، بازم وا کن چشماتو جونِ من کجا میری زهرا بدون من، خانومم فاطمه نرو ببین اشکای مرد خیبرو بمونی عوض میکنم درو، خانومم شده حرفات با اشاره صدات دیگه جون نداره نگات افتاده به تابوت اگه میخندی دوباره ای خانوم ببین میلرزه زانوم وقتی میگی آخ پهلوم علی میمیره ای خانوم نشون نمیدی روتو بالا نیار بازوت و علی میمیره **** سخته رفتنت، آخه نمونده چیزی باقی از تنت رد خونِ تازهست رو پیرهنت، خانومم تلخه غربتت، میون آتیش سوخته صورتت شکسته توی کوچه حرمتت، خانومم ببین ای قامت خمیده، امونم رو غم بریده واسه مردنم همین بس شنیدم خوردی کشیده شرمندهم زخماتو که میبندم میگم برای چی زندهام، باید بمیرم شرمندم که پیش چشمای من تو رو زدند و رفتند، باید بمیرم