
شکر آن ربی که نعمت داد بر ما این چنین با دعای مادر ولطف امیرالمومنین شد تمام دلخوشی مردم ایران زمین سفره ی موسی ابن جعفر سغره ی ام البنین بار ها دیدیم وقتی کار غم بالا گرفت دست ما را روزه ی باب الحوائج ها گرفت سهم ایران لطف موسی ی بن الزهرا شده مشهد و شیراز و قم سه کاظمین ما شده تشنگی یعنی چه که وقتی یار ما دریا شده هر در بسته به روی مردم ما وا شده غیر آقا از کسی عزت نمیخواهیم ما جز ولیعدش ولی نعمت نمیخوایم ما