
به لبهای من احلی عسل شده از ازل دل پر غمم اسیرت عموجونم اجازه بده برم جونمو کنم قربونی تو مسیرت نور دیدهی بابام حسنم خاک زمین عشق میشه کفنم زیر سم مرکب معراج قلبمه صد بارم جون بدم برات بازم کمه (یا حسین یا حسین)۴ عزای او عجب داغیه از این مرثیه غم دل شده بیشماره امون از اون زمانی که شد تن یوسف حسن از جفا پاره پاره نوجوونی که شد فدای دین پاهاش کشیده شد بر روی زمین ذکرش یا حسینه زیر تیغ و دشنه رو خاکا جون میده با لبای تشنه (یا حسین یا حسین)۴