بهونه میگیره دل

بهونه می‌گیره دل به یاد حرم تو 
کربُبلا نبری آقا حاشا به کَرم تو

رفیق روزای بی‌کسی 
همیشه به دادم می‌رسی 
(واسه نوکرات دلواپسی)۲

بی‌تو باشم غم دارم 
یه زیارت کم دارم

حسین وای، حسین وای.....

آبرویی که دادی به سر من زیاده 
یه اربعین بطلب آقا ما رو پای پیاده 

خستگی راهو دوست دارم 
این ناله و آه‌ دوست دارم 
پیرهن سیاهو دوست دارم 

بی‌تو باشم غم دارم 
یه زیارت کم دارم

حسین وای، حسین وای.....

منو این همه غم ارباب ارباب 
ببرم به حرم ارباب ارباب 

نفس نفس من شعرِ غم تو 
ایشالا بمیرم تو حرم تو حسین ثارالله 

حسین ثارالله اباعبدالله.....