
یا اباصالح مبارک عید میلاد رئوف باز هم تازه شده در قلب ما یاد رئوف نور باران شد جهان، ماهِ خراسان آمده دلبری بر اهل ایران بهتر از جان آمده در کدامین صحن او حاضر شدی آقای ما؟ جای تو خالیست بین محفل جدّت رضا در شلوغیِ حرم، تنها نشستی در کجا؟ صاحب مجلس میان جمعِ ما یک دَم بیا مدح جدّت از لسانت آرزوی قلب ماست حاجت ما دیدنت بر منبر صحن رضاست کِی رسد روزی که با تو زائر مشهد شویم پابهپای تو پیاده تا حریمِ او رویم اینهمه رویای زیبا کِی محقق میشود؟ کِی دو چشم ما به دیدارت موفق میشود؟ نه برای ما، بحق انتظار شاهِ طوس ماهِ ما برگرد، ای نور دلِ شمس الشموس ای خدا دیگر به حق قلب شاد کاظمت کن مقدر انتقام از دشمنانِ ظالمت عیدی شیعه فقط باشد ظهور منتقم تا بسوزانی عدو را در حضور منتقم