
لالالالا، آروم باش یه ذره عزیز دلم لالالالا، نزن لبهای خشکتو روی هم لالالالا، داره مادرت میبینه از حرم شرمندتم گل من، دل من رو نسوزون دور لبهات عزیزم، زبونت رو نچرخون میدونم تشنه هستی، چند روزه شیر نخوردی رو دوشم سر بذار تا، جای آب تیر نخوردی همه باهم وسط خطبه به من خندیدند نسخۀ کودک بیشیر مرا پیچیدند *** هر چه آمد به سرم دست به زانو نزدم همه عمرم به کسی غیر خدا رو نزدم رو زدم آب بگیرم، پسرم را کشتند روی دستم گل بی برگو بّرم را کشتند حرمله خیر نبینی، گل من نو رس بود کشتنش تیر نمیخواست، نسیمی بس بود *** خیلی سخته، برا غربت تو نبارم علی خیلی سخته، که چشماتو رو هم بذارم علی خیلی سخته، که تیر از گلوت در بیارم علی خیلی در هم شکستم، خیلی از پا نشستم با این دستای لرزون، میفتی از رو دستم رو یه دستم سر تو، رو یه دست پیکر تو من چی بدم جواب، اشکای مادرتو خیلی سخته، ولی دیگه چاره ندارم علی خیلی سخته، تنت رو به صحرا سپارم علی خیلی سخته، رگاتو روی خاک بذارم علی زیر خاکا که باشی، از اسبا در امونی دشمن کاشکی نذاره، روی قبرت نشونی این روضه خیلی سخته، این روضه جانگدازه الهی که نبینم، چشمت رو نیزه بازه میزنی لبخند، پیدا میشود سرهای تیر عاقبت دندان شیری هم درآوردی علی ***