نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد

علی که بی گُلِ رویش جهان قَوام نداشت بدون پرتوِ او، روشنی دوام نداشت اگر به حُرمتِ این خانهزادِ کعبه نبود سَحابِ رحمتِ حق، بارش مدام نداشت سوادِ چشمِ علی را اگر نمیبوسید به راستی حَجَرُالاَسوَد اِستلام نداشت قسم به عشق و محبّت، پس از رسول خدا وجود هیچکس اینقدر فیضِ عام نداشت علی مُقیمِ حرمخانهی صبوری بود که داشت مَنزلت و دَعوِی مقام نداشت اگرچه دستِ کریمش پناهِ مردم بود و هیچ روز نشد شب، که بار عام نداشت چشیده بود علی، طعم تنگدستی را که غیر نان و نمک سفرهاش طعام نداشت اگرچه بود زره بر تنِ علی بیپشت اگرچه تیغهی شمشیر او نیام نداشت به بردباریِ این بتشکن، مدینه گریست که داشت قدرت و تصمیم انتقام نداشت به باغِ وحی جسارت نمود گلچینی که از مروّت و مردی نشان و نام نداشت تو آرزوی علی بودی ای گل یاسین دریغ و درد که این آرزو دوام نداشت
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد