
دل هفت آسمون خونه یه رد خون رو دیواره اگه مادر زمین خورده همش تقصیر مسماره خدایا هیزم آوردن عجب آتیشی برپا شد به پهلوی عزیزم خورد دری که با لگد وا شد ببین بابا در افتاده تو آتیش مادر افتاده ببار بارون که این شعله به جون مادر افتاده میبینم جای آتیشو خودم رو صورت مادر شبیه غیرت بابا میسوزه حرمت مادر گل باغ علی افتاد میون حجمهی دشمن صدا میزد بیا فضه بیا که محسن و کشتن در و وقتی به پهلو زد، غلافش رو به بازو زد غلافی که به پهلو خورد، دوباره کنج ابرو زد علی لای لای، شدی هم بازی نیزه خدا میبینه صبرت رو چی میشه مادرت هیچ وقت نمیدید نبش قبرت رو بالام لای لای، گلم لای لای دیگه حتی یه قنداقه نمونده با من ای مادر سرت رو جای آغوشم به نیزه بستم ای مادر علی لای لای، علی لای لای میزد مرا مغیره و یک تن به او نگفت زن را کسی مقابل شوهر نمیزند