تو کیستی تویی که بهشت پیمبری

تو کیستی تویی که بهشت پیمبری
نه نه نه  از بهشت هم به مشامش نکوتری 

گفتم که مادر حسنینی 
 ولی درست دیدم همه پیمبران را تو مادری 

گفتم شبی مقایسه‌ات با علی کنم 
دیدم علی سر از تو و تو از علی سری 

پاکیزه تر ز آیه‌ی تطهیر دیدمت 
صدیقه ،زهره ،فاطمه ،زهرای اطهری 

ز آغاز عمر هرچه سرودم برای تو
دست من و عنایت و لطف و عطای تو 

بیت گِلین تو کـه پناه دو عالم است 
در چشم ما عظیم‌تر از عرش اعظم است

با آن همه زیادی لطف و عنایتت 
گر اِنس و جان شوند گدای درت کم است 

کفر اگر نبود در سخنم فاش گفتمی
زهراست بنده‌ای که خدای مجسم است 

وقتی حسین چهره به پای تو می‌‌نهد
وقتی که در حضور تو قد پدر خم است  

ما را دگر کجاست زبان ثنای تو ؟ 
باید خدا قصیده بگوید برای تو

روز جزا حکومت محشر به دست توست 
عمامه‌ی شریف پیمبر به دست توست

دندان مصطفی که به جنگ احد شکست 
خون  جبین ساقی کوثر به دست توست 

پیراهن حسین که جسمش برهنه ماند 
خون گلوی نازک اصغر به دست توست 

با این همه،دو دست علمدار کربلا 
اعضای قطعه قطعه‌ی اکبر به دست توست

فوج ملک بسی به یمین و یسار توست 
جبریل و صد هزار ملک در کنار توست

تو این روزای آخر هنوز اشکم رونه
همه حاجتم اینه علی غریب نمونه 

الهی به علی

همه در رو هر شب زدم دونه به دونه 
کی ای اهل مدینه علی غریب نمونه

به زخم بازو به زخم شونه 
قسم میدم خدارو علی غریب نمونه 

به چشم سرخ زینب به اشک دونه دونه 
قسم میدم خدا رو علی غریب نمونه