نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد

کن دعا، بابایی، تو کوچه کم نیارم رو زمین نیفتم، رو خارا پا نزارم کاش میشد که وایستی، یه کم نفس بگیرم تا گُلِ سرم رو از اینا پس بگیرم سخته که ببینم، کنیزا، منو نشونِ هم میدن سختتر اینه اما، ببینی، که بچهها هُلَم میدن دخترا سرِ راه، به خنده، گوشوارمو نشون میدن پیشِ من که دستام، تو بنده، النگومو نشون میدن تو حراجی دیدم، تو بازار، دوباره گهوارمونو پشتِ عمه موندم، نبینن، لباسای پارمونو میخورم از همه پُرِ نامحرمه (وای از این دردِ یتیمی)2 کن صِدام که تو شام، دیگه صِدام نپیچه کن دعام که زنجیر، به دست و پام نپیچه میکِشه طنابو، برام گلو نمونده نیزشو تکون داد، رو نی عمو نمونده ***
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد