چهل ساله که رو لبم لبخند نمیاد

چهل ساله که، رو لبم لبخند نمی‌آد 
چهل ساله که، گریۀ من بند نمی‌آد 

چشمام، چشمام، چه گریونه 
اَلشّام، اَلشّام، دلم خونه 

شیرخواره می‌بینم، گریه می‌کنم 
گهواره می‌بینم، گریه می‌کنم 

گوشواره می‌بینم، گریه می‌کنم 
حسین، وای وای 

*** 
هنوز رو تنم، مونده جایِ کبودیا 

هنوز یادمه، محلۀ یهودیا 
کوچه، کوچه، امون از شام 

رویِ نیزه، سرِ بابام 
سلسله و طناب، مونده به یادم 

گریه‌های رباب، مونده به یادم 
بزمِ می و شراب، مونده به یادم 

حسین، وای وای 
*** 

چطوری بگم، میونِ گودال چیا بود 
به جایِ کفن، یه تیکه از بوریا بود 

گودال، گودال، منو کشتی 
نه سر، نه تن، منو کشتی 

زخمایِ بدنش، می‌کُشه منو 
غارتِ بدنش، می‌کُشه منو 

سنگی که زدنش، می‌کُشه منو 
حسین، وای وای 

***