
شده دم به دم این نگرانیام که مدینه ندیده بمیرم به هوایِ آن همه آرزو نشود که بهانه نگیرم مدینه، ای روضۀ ناتمامِ من به شوکت و به غربتت سلامِ من ای مدینه، شهرِ روضه و گریۀ بیصدا ای مدینه، سرزمینِ غریبِ رسولِ خدا *** به خدا که تحملِ غربتت برده طاقتِ عالم و آدم ای حکایتِ غربت فاطمه روضهخوان تو بوده محرم کاش میشد و کبوترِ بقیع بودم تمامِ عمر نوحهگر بقیع بودم ای مدینه، شهرِ روضه و گریۀ بیصدا ای مدینه، سرزمینِ غریبِ رسولِ خدا *** بنشیند اگر دلِ خون من به مقابلِ گنبدِ خضرا به تسلی داغِ پیمبرم جان فدا کنم از غمِ زهرا سلامِ من، به چار امامِ بیحرم سلامِ من، به مادرِ شهیدهام ای مدینه، شهرِ روضه و گریۀ بیصدا ای مدینه، سرزمینِ غریبِ رسولِ خدا ***