
هر كس دلش به كرببلا مبتلاتر است در خیمه گاه سینه ی او كربلاتر است هیئت برایم از همه جا خوب تر ولی حال و هوای كرببلا باصفاتر است ما با شب و بلا و غمی آشنا ولی شام و غم و بلای حرم آشناتر است وقتی برای كرببلا گریه می كنم آری دعای فاطمه ما را سزاتر است تو خیمه گاه سوخته را دیده ای ولی آتش به خیمه گاهِ حرم نینواتر است در شعله ی غمش همه دل ها كه سوختند آن دل كه شعله ور بشود كیمیاتر است آتش گرفته ایم كه مَحرم به او شویم مُحرم شدن در آتش و غم با ولاتر است ما شعله های مقنعه ها را چشیده ایم اما شرار معجر زینب فراتر است زینت ز گوش دختر ما كه نبرده اند ناموس كربلا ز ما باحیاتر است ما پیكر مقطع الاعضا ندیده ایم هر چه بیان كنیم از آن بوریاتر است ما را خلیل روضه ی ارباب خواستند این انتصاب از همه ما را رواتر است با احترام وقت تصلای دوستان یا لیتنای رهبرمان باوفاتر است