فدای جود کسی که هر آنچه را بخشید

فدای جود کسی که هر آنچه را بخشید
فقط به خاطر خشنودی خدا بخشید

از ابتدا پدرش فکر ما گداها بود
که سفره‌ی کَرَمَش را به مجتبی بخشید

غریب بود، اگرچه گدا فراوان داشت
کریم بود، بدون سر و صدا بخشید

کریم کار ندارد به اسم و رسم کسی
غریبه را چه بسا بیش از آشنا بخشید

(کریم کاری به جز جود و کرم نداره) ۲
(آقام تو مدینه است ولی حرم نداره) ۲

غریب اونیه که همدم اشک و آهه
دیده که مادرش تو کوچه بی‌پناه

مادر بیا برگردیم
به هر جا مادری از شوق دست طفل خود گیرد
در این کوچه گرفته طفل دست مادر خود را

حسن آقام حسن، آقام حسن، حسن جان ...

دلم تو روضه‌ها می‌شکنه مثل شیشه
ولی روزی مثل روز حسین نمی‌شه

غریب اونیه که سر به بدن نداره
آقام رو زمینه ولی کفن نداره

حسین آقام حسین، آقام حسین، حسین جان ...

ملامتش نکنید آن که را مدینه نرفت
مدینه زائر خود را به کربلا بخشید

دو ماه گریه برای حسین باعث شد
که رزق اشک حسن را خدا به ما بخشید

گمان کنم که دگر مادری زمین نخورد
خدا فقط به حسن این چنین بلا بخشید

گمان دیگرم این است که دم آخر
به غیر قاتل مادر بقیه را بخشید