سرت از پیکر پاکت که لب تشنه برید

سرت از پیکر پاکت که لب تشنه برید
بدنت را که به خاک سیَه و کشته کشید

به لب آب روان کشته لب‌تشنه که دیده
چه بُوَد جرم و گناهت که مرمّل البدمایی۲

(یارب، یارب، به کربلا آب روان قیمت جان شد ۲
حنجر اصغر هدف تیر و کمان شد) ٢

نبُوَد بی‌تو دگر تاب و توان یاور زینب۲
چه کند خواهر افسرده به هنگام جدایی۲

به چه پامالِ مراکب که شده گلگون
گل من دامنه‌‌ی زهرا شده جان وطن تو۲

نه لباسی ز تو بر جا، نه سلاحی، نه عبایی
نه سری در بدن تو، که ببوسم سر و رویت

نه تو را نای و گلویی، که زنم بوسه گلویت
نه گلابی که بشویم بدن عالیِ بویت۲

(یارب، یارب به کربلا آب روان قیمت جان شد۲ 
حنجر اصغر هدف تیر و کمان شد) ٢
                      * * * *
ماه رویان از عطش در پیچ و تاب ۲
كام‌ها خشكیده و دل‌ها كباب 

بر گل رخسارشان جاری گلاب 
ذكرشان با التهاب و اضطراب 

(آب آب و آب آب و آب آب) ۴

تشنه‌گان از گریه‌ی سقّا خِجِل
آب از سقّا در آن صحرا خِجِل

آب و سقّا هر دو از زهرا خِجِل۲
دور سقّا ذکر آل بوتراب

(آب آب و آب آب و آب آب) ۴

العطش، آب العطش ... 

(اشك‌ها خشكیده دیگر از عطش ۲
می‌مكد انگشت اصغر از عطش۲

می‌زند در خیمه پرپر از عطش
گوئی‌‌یا آهسته گوید با رباب) ٢

(آب آب و آب آب و آب آب) ۴

العطش، آب العطش ... 

(یارب، یارب به کربلا آب روان قیمت جان شد۲
حنجر اصغر هدف تیر و کمان شد) ٢

(چهره‌ها بی‌رنگ چون مهتاب بود 
عكس اصغر روی موج آب بود) ۲

بلكه سقّا هم دگر بی‌تاب بود 
مشك با او داشت دائم این خطاب 

(آب آب و آب آب و آب آب) ۴

العطش، آب العطش ...