
همه جای بدنم زخمه، دهنم زخمه همه جای پیکرم زخمه، سرم زخمه بوی نون میده سرت هِی نخواه پنهون کنی داره نشون میده سرت صورت منو نبین آخ بمیرم با همین جای سرت خوردی زمین بسکه زمین خوردم و هِی پاشدم خستهترین آدم دنیا شدم بابا انقدر که زمینگیرم، میگن پیرم منو با خودت ببَر باشه، دیگه جاشه شِکوه از مردم کنم فکرشو میکردی اصلاً چادرم رو گم کنم دست دختربچههاست جون من از من نپرسی النگوهات کجاست انقده که بازیچهی حرملهم حس میکنم پیرزن قافلهم **** دیر به دیر میای خونه چرا سربهزیر میای خونه راحتی تو نخلستون ولی ناگزیر میای خونه دیگه زندگیمون دوام نداره دیگه این خونه احترام نداره توی شهر به غلاماشون سپردن رسیدید به علی سلام نداره نفسو با غمِ یار میزنم زهرا جان تو خونه حرف با مسمار میزنم زهرا جان **** با غریبههای جهان آشنا علی عهدهدار مردم بیدست و پا علی **** بغلت امنترین نقطهی دنیای من است بغلت منتظر آمدن فرصتهاست بغل شمر نرو تا بغل زینب هست