
تشنهی زمزمم کاش به زمزم برسم میوهی کالم و ای کاش که من هم برسم ای بقیع تربتی از خود به سرم میریزی کاش ای کاش به آن خاکِ پر از غم برسم فاطمه چشم به راهست سیاهی بزنم ای اجل صبر نما تا به محرم برسم پس از آن جانِ مرا هم ببری حرفی نیست نه، فقط باش که یک دَم به حرم هم برسم دست من نیست گریبان بِدَرَم یا نَدَرَم هر زمانی به سرِ سورهی مریم برسم کاف حا یا عین صاد، حسین آه ای راهِ نجف کرببلا، دستم گیر اربعین باز بر آن سِیلِ دمادم برسم هر قدم میشمرم تک تکِ تیرکها را تا که بر موکبِ عباسِ معظم برسم اربعین وقت قرار است بگو یا عباس کاش بر سایهی آن صاحبِ پرچم برسم این شهیدانِ حرم همسفرِ ما بودند قسمتم نیست چرا پیشِ رفیقم برسم کم کم ای ناله بیا موقعه مقتل خوانی است وای کم مانده به گودالِ مقرم برسم