زمان زمان عجیبی‌ست امتحان سخت است

زمان، زمان عجیبی‌ست، امتحان سخت است
طی زمانه‌ی بی صاحب الزّمان سخت است

ببخش عزیز خدا! جان ندادم از هجرت
چقدر منتظرت جان‌عزیز و جان‌سخت است

گریستم که مشرّف شوم به پابوست
بدونِ گریه رسیدن به آسمان، سخت است

رسیده است شبِ اکبر و زمان نماز
برای من چقدر لحظه‌ی اذان سخت است

و روضه را پدر یک شهید می‌فهمد
چقدر غصّه‌ی دل‌كندن از جوان سخت است

تو را قسم به غم «بَعدَکَ العَفا»ی حسین
بیا، بیا و خودت روضه را بخوان، سخت است

مرا زیارت پایین پا مبر امشب
چرا که پیش پدر، خواندن از جوان سخت است