
بدونِ تو برادر جان ببین از زندگی سیرم دو تا بچّه که چیزی نیست، خودم واسه تو میمیرم ببین نذرِ سرِت داداش دو تا قربونی آوردم اگه اینها نمیرفتن، منم تُو خیمه میمردم فدای تو برادر جان، دل زینب رو نشکستی چه حالی داشتی وقتی که براشون حِرز میبستی پسرهامو کفن کردم ولی تو بیکفن هستی ***** بگیر بالا سرِت رو تا چِشای من بشه روشن بمیرم تا نبینم که خجالت میکِشی از من همون بهتر اینا رفتن، نبینن که پیر میشم نمیبینن که من بینِ غُل و زنجیر اسیر میشم اگه می موندن این دو تا کنارم سنگ میخوردن میمردن اون زمانی که مَنو از خیمه میبردن مثل زینب توی گودال باید زخماتو میشمردن